RTV Teorija i praksa
razbesnelog kompresora. Čnje se drugi kompresor kako razbija asfalt. Ljudski glasovi, pogušeni rafalima močnih sprava, kao da dolaze iz velike udaljenosti. Za nekog, slepog, ili za onog ko ovakav prizor nikada nije video, presovani Ijudski glasovi dolazili bi iz zemlje, ispod asfalta. Ljudi-krtice. ULIČNI FILOZOF: Vidite vi ovu buku? Eto, i on buku vidi! Znam da se to tek tako kaže ali zašto se to tek tako kaže? Kaže se očigledno. Očigledno je nešto u šta ne treba sumnjati, to je nešto pouzdanije od svedočenja uhom i zvukom. ULIČNI FILOZOF: Em buka, em zagađenost, em život naš! Kompresor se približava, njegovo urlanje prodire u meso, bubne opne su izlišne, čitavo telo sluša, meso sluša, creva slušaju. Alikvota nekog šrafa. Em buka em zagađenost em život naš Em buka em zagađenost em život naš Em buka em zagađenost em život naš Em buka em zagađenost em život naš Em buka em zagađenost em život naš Em buka em zagađenost em život naš Em buka em zagađenost em život naš Prisećam se jednog starog napeva, stihova o Beogradu: glas ženski, kao da neko cvili. Zapali se beli Beograd Kako da ga ugasimo Da ne gori beli Beograd Dva refrena se prepliču, teku uporedo. Dva glasa, muški i onaj cvileči glas, ženski:
137